Marzenie o pigułce idealnie skrojonej na miarę, z dawką dobraną co do mikrograma dla konkretnego pacjenta, krąży w świecie technologii od lat. Zwykle kończyło się na obiecujących projektach badawczych i nagłówkach, które szybko blakły. Teraz jednak kanadyjska firma PharmaTher twierdzi, że ma nie tylko marzenie, ale i biznesplan. I to całkiem ambitny. Firma ogłosiła start programu M3DICINES National Network, który brzmi jak scenariusz filmu science fiction: stworzenie w całych Stanach Zjednoczonych sieci placówek zdolnych do drukowania leków 3D na miejscu, blisko potrzebujących.
Zapomnijcie o gigantycznych fabrykach farmaceutycznych, z których kontenery z tabletkami podróżują przez cały kraj. Model PharmaTher przypomina raczej sieć franczyzowych, zaawansowanych technologicznie piekarni. Centrala wysyła cyfrowy „przepis” na lek, a lokalny punkt, wyposażony w odpowiedni sprzęt, „wypieka” go na miejscu. Tym sprzętem ma być drukarka 3D CraftMake, stworzona przez firmę Craft Health. PharmaTher, niczym sprytny dystrybutor, zapewniła sobie wyłączność na jej dystrybucję w Ameryce Północnej i planuje w ciągu najbliższych 12 miesięcy zainstalować do 50 takich maszyn.

Po co to całe zamieszanie? Tradycyjna produkcja farmaceutyczna jest jak linia montażowa w fabryce, świetnie radzi sobie z masowym wytwarzaniem milionów identycznych tabletek. Problem pojawia się, gdy potrzeba czegoś niestandardowego. Małe partie leków na rzadkie choroby, specyficzne dawki dla dzieci, leki wycofane z masowej produkcji, a nawet próbki do badań klinicznych, to logistyczny i finansowy koszmar dla wielkich koncernów. Tutaj druk 3D ma pokazać swoją siłę, oferując elastyczność i produkcję małych serii bez konieczności uruchamiania całej fabryki.
Platforma CraftMake drukuje w temperaturze pokojowej, bez użycia ciepła czy światła UV, co pozwala na pracę z lekami wrażliwymi na te czynniki. Każda wydrukowana dawka otrzymuje cyfrowy certyfikat, co ma zapewnić kontrolę jakości. Pomysł jest prosty: raz opracowana i zatwierdzona formuła leku może być produkowana w dowolnym, certyfikowanym punkcie sieci. To eliminuje potrzebę budowania dedykowanej linii produkcyjnej za każdym razem, gdy pojawia się zapotrzebowanie na niewielką ilość specyfiku.

Co ciekawe, PharmaTher nie działa w próżni. Amerykańska Agencja Żywności i Leków (FDA) już przygląda się modelom produkcji rozproszonej i zaproponowała nowe przepisy, które mogłyby ułatwić działanie takim sieciom. Zamiast rejestrować każdą placówkę z osobna, cała sieć mogłaby funkcjonować jako jeden organizm pod nadzorem centralnego ośrodka. To pokazuje, że pomysł drukowania leków staje się realną alternatywą braną pod uwagę przez regulatorów.
PharmaTher snuje jeszcze bardziej dalekosiężne plany. Sieć drukarek miałaby stać się elementem systemu reagowania kryzysowego. W przypadku nagłego wzrostu zapotrzebowania na dany lek lub zerwania tradycyjnych łańcuchów dostaw, cyfrowe receptury mogłyby zostać rozesłane do lokalnych punktów, które natychmiast rozpoczęłyby produkcję. Ma to być uzupełnienie, a nie zastąpienie, narodowych zapasów strategicznych. Na razie to oczywiście tylko koncepcja, która czeka na testy i kontrakty rządowe. Mimo szumnych zapowiedzi, cała sieć jest na razie w powijakach. Cel 50 drukarek w rok jest ambitny, a każda lokalizacja będzie musiała przejść rygorystyczny proces kwalifikacji, zanim dołączy do systemu.
Źródło: PharmaTher, Craft Health





