Czarna Wdowa z Drukarki 3D, czyli Tajemnica Czerwonej Klepsydry

0

Czarna Wdowa posiada nie dające się z niczym innym pomylić znamię w kształcie czerwonej klepsydry na brzuchu. Grupa naukowców postanowiła rozwikłać jej zagadkę i odkryć zamiar jaki przyświecał naturze, przy obdarowywaniu tego przerażającego pająka tym charakterystycznym symbolem.

Czarna Wdowa. Symbol matriarchatu. W większości przypadków pożera swojego partnera po lub jeszcze w trakcie stosunku. Na 4 miejscu pod względem toksyczności jadu wśród wszystkich pająków na całym świecie. Przerażający wygląd, gładki pancerz i głęboki kolor, przywodzące na myśl czarny jedwab. Wielki, nabrzmiały odwłok opatrzony krwistym, czerwonym symbolem, alarmującym wszystkie zmysły. Ostre niczym ostrza odnóża i mordercze usposobienie.

Nie trzeba być nieszczęśliwym posiadaczem arachnofobii, aby czuć respekt przed pajęczycą, która zdobyła swój przydomek, niewybrednym seksualnym fetyszem. Samiec, stanowiąc 1 do 10 proc. masy ciała czarnej wdowy ma niewielkie szanse, choć zdarza się, że wychodzi z prokreacji cało. Jednak to, co tym razem zastanowiło grupę naukowców z Duke University z Karoliny Północnej dotyczyło specyficznego ubarwienia przerażającej kochanki: rażąco czerwonej klepsydry zlokalizowanej na spodniej stronie odwłoka i ciągnącej się dalej w jego górę.

Celem było sprawdzenie jaki efekt na innych gatunkach zwierząt wywołuje charakterystyczny, czerwony symbol czarnej wdowy. Szczególną styczność z pająkami w łańcuchu pokarmowym odgrywają ptaki oraz insekty i to różnice w reakcjach tych dwóch gromad zwierząt interesowało badaczy.

czarna_wdowa_z_drukarki_3d2

Badanie zakładało wykorzystanie realistycznych modeli czarnej wdowy, stworzonych dzięki drukowi 3D. Model trójwymiarowy pochodził od deweloperów gier, których gry pełne są tych przemiłych pajęczaków. Wydrukowano w sumie 8 modeli, z których połowa była całkiem czarna, a pozostałe 4 w pełni odwzorowywały oryginał.  Czarna wdowa została umieszczona w różnych karmnikach dla ptaków, tak aby czerwona klepsydra na spodzie jego odwłoka była odpowiednio wyeksponowana. Były to karmniki stale używane przez ptaki, badaczom pozostało więc poczekać na przylot głodnych zwierząt i obserwować reakcje.

Reakcje ptaków i insektów

Ptaki okazały się rezygnować z prób pożywienia się trzy razy częściej, widząc pająka z czerwonym symbolem. Jednocześnie, mniejsze gatunki podlatujący bliżej, gdy wreszcie zauważyły krwistą klepsydrę, wzdrygiwały się i odskakiwały w popłochu. Jak to ujął główny autor badania Nicholas Brandley, „kiedy ptaki podlatywały bliżej i widząc czerwony symbol odskakiwały w popłochu, wydawały się krzyczeć: O nie stary, zabierzcie mnie stąd!”

Badanie pokazało również, że czarna wdowa, ustawiona w swej standardowej pozycji na sieci,  skierowana czerwonym symbolem w stronę nieba, płoszyła ptaki, które przelatywały nad nią czym prędzej, gdy tylko zobaczyły klepsydrę. Inaczej miała się sprawa z insektami, które zbliżały się do Wdowy od dołu, czyli tam, gdzie nie było znaku – zwracały uwagę na pająka tylko w niewielkim stopniu. Ten fakt dał badaczom do myślenia.

Predator i ofiara

W Ameryce północnej występują dwa gatunki czarnej wdowy. Jeden z nich posiada czerwoną klepsydrę tylko po wewnętrznej stronie odwłoka, jednak drugiego, ciągnie się dalej, także z wierzchu. Postanowiono sprawdzić ich taktykę budowania sieci (tym razem obserwowano żywe stworzenia). Pająk z czerwonymi plamami po obu stronach odwłoka budował swoją sieć zdecydowanie wyżej nad ziemią, tak, żeby mógł odstraszać ptaki z góry jak i z dołu. Gatunek posiadający jedynie klepsydrę tworzył sieć nisko przy ziemi, tak aby musiał się martwić jedynie ptakami z góry.

czarna_wdowa_z_drukarki_3d1

Następnym krokiem było zbadanie zdolności widzenia obu gromad. Badanie spektroradiometrem pokazało, że ptaki widzą dwa razy lepiej i wyraźniej czerwony symbol od insektów. Oznacza to, że natura doskonale wiedziała co robi. Wyposażyła czarną wdowę w skuteczny mechanizm obronny przeciwko swoim potencjalnym łowcom, jednocześnie nie dając takiej szansy ofiarom pająka.

Badanie opublikowano na łamach Behavioral Ecology 27 lutego tego roku.

Źródła: www.3ders.org
Zdjęcia: [1] [2] [3]

Udostępnij.

O autorze

Karol Krawczyński

W branży druku 3D działający od 2013 roku. Jego przygoda zaczęła się od FDM, a następnie rozwinęła w stronę profesjonalnych i przemysłowych rozwiązań z firmą Solveere. Autor blisko setki artykułów na CD3D, prowadził dział Rynki Finansowe w Gazecie Finansowej oraz magazyn Business Coaching. Pasjonuje się szermierką i fantastyką - obiema w szerokim ujęciu.