Kiedy druk 3D się opłaca?

0

Zwykło się mówić, że technologie to oszczędność czasu i kosztów produkcji. Jednak, czy stwierdzenie „produkcja przyrostowa 3D jest zawsze tańsza” znajduje odzwierciedlenie w stanie faktycznym? Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, należy jednocześnie przeanalizować kilka czynników oraz aspektów niezwiązanych bezpośrednio z procesem, a wpływających na końcowy koszt.

W których przypadkach produkcja przyrostowa jest konkurencyjna wobec konwencjonalnych procesów produkcyjnych, takich jak wtryskiwanie tworzyw sztucznych? Bazując na wieloletnich obserwacjach przemysłu, można zaobserwować konkretne prawidłowości i określić, która z opcji (i w jakim przypadku) jest zauważalnie tańsza.

Już wstępna, uproszczona analiza wskazuje, że koszty krańcowe (zmienne koszty jednostkowe bez kosztów nabycia / amortyzacji) w produkcji przyrostowej są stosunkowo niskie i pozostają w dużej mierze niezależne od liczby jednostek, podczas gdy koszty krańcowe w produkcji konwencjonalnej są skrajnie wysokie przy produkcji małoseryjnej i maleją wraz ze wzrostem liczby jednostek.

Wykres uwzględnia jedynie koszty samej produkcji, bez obszaru czynności towarzyszących produkcji, który ma istotny wpływ na generowany koszt całościowy. W tej dziedzinie mieszczą się między innymi wydatki, które w tradycyjnych metodach zwykle są wyższe, dotyczące przygotowania maszyny, zmiany linii produkcyjnej, amortyzacji.

Na powyższym wykresie przedstawiono zależność całkowitych kosztów wytwarzania od ilości elementów.  Koszty całościowe wytwarzania przyrostowego z początkowego, niskiego poziomu rosną liniowo wraz z liczbą wytwarzanych sztuk, podczas gdy w produkcji konwencjonalnej całkowite koszty generowane są głównie na początku procesu produkcyjnego i rosną stosunkowo niewiele wraz z ilością produkowanych elementów. Wniosek z rozważanego przypadku jest prosty – produkcja metodą przyrostową 3D jest tym bardziej korzystna im mniejsza jest seria produkowanych elementów, a traci na konkurencyjności dopiero przy wytwarzaniu na masową skalę.

Koszty nie są jednak jedynym aspektem, jaki powinien wziąć pod uwagę przedsiębiorca rozważając wybór metody wytwórczej. Posiadanie technologii wytwarzania w technologii 3D otwiera nowe możliwości takie jak:

  • każdy nowy pomysł może być przygotowany bez zbędnych procesów akceptacyjnych czy też przygotowawczych. Nie jest do tego potrzebne przygotowywanie czy przestawianie linii produkcyjnych, tworzenie nowych form, uruchamianie dodatkowych procesów, w tym decyzyjnych, które niejednokrotnie są bardzo czasochłonne i zwykle angażują kadrę zarządzającą, a co za tym idzie są kosztowne,

  • tworzenie nowych produktów, będących jeszcze na etapie koncepcji i wymagających przygotowania prototypów a później ich modyfikacji. Koszty ich produkcji są wręcz nieporównywalnie mniejsze, a proces osiągnięcia finalnego produktu skraca się kilkakrotnie,

  • w przypadku produkcji małoseryjnej wytwarzanie metodą przyrostową 3D również jest o wiele bardziej optymalne czasowo i kosztowo od tradycyjnych metod.

Przyrostowe metody wytwarzania z powodzeniem mogą zostać wykorzystane do wsparcia procesów produkcyjnych poprzez tworzenie części zamiennych lub innych narzędzi jako elementów linii produkcyjnych np. uchwyty, prowadnice, przymiary czy elementy mechanizmów. Coraz popularniejszą praktyką jest zastępowanie elementów pierwotnie metalowych odpowiednikami drukowanymi z plastiku, zyskując tym samym na lekkości. Szeroka gama materiałów pozwala na odpowiednie dopasowanie właściwości drukowanej części do określonego zastosowania. 

Często przy podejmowaniu pierwszej decyzji inwestycji w technologie przyrostowe u podstaw stoi jeden z powyższych obszarów:

  • prototypowanie,
  • produkcja małoseryjna
  • wsparcie procesów produkcyjnych.

Jednak wdrażając technologie druku 3D w swoim przedsiębiorstwie warto rozszerzyć zakres możliwości wykorzystania technologii 3D. Za sprawą holistycznego spojrzenia na implementację technologii druku 3D można nie tylko skrócić czas i obniżyć koszty realizacji projektów, ale również umożliwić realizację innych zadań, być może dotychczas nie realizowanych wewnątrz przedsiębiorstwa.

Źródło: Informacje prasowe V-Shaper

Grafika przewodnia: [1]

DODAJ KOMENTARZ:

Komentowanie niedostępne.