4 czerwca 2025 roku – dokładnie trzydzieści tygodni temu – opublikowałem pierwszy artykuł z serii RECODE.AM. Seria ta, w całości poświęcona oprogramowaniu w druku 3D, została pomyślana z myślą o dwóch celach:
- z jednej strony – dokumentowaniu najnowszych osiągnięć firm działających w tym obszarze;
- z drugiej – analizie i próbie przewidywania przyszłych kierunków rozwoju napędzanego przez software w addytywnej produkcji.
W ciągu sześciu miesięcy i 29 artykułów poruszyłem tematy obejmujące wszystkie główne technologie addytywne – od systemów filamentowych po zaawansowane rozwiązania oparte na proszkach metali. Analizowałem rolę AI i jej realny wpływ na procesy w druku 3D, a także testowałem kilka aplikacji opartych na sztucznej inteligencji, zaprojektowanych specjalnie dla tej branży.
Ostatecznie uważam, że wyszło to całkiem dobrze. Artykuły były szeroko czytane i aktywnie komentowane, a niektóre z nich były nawet organicznie udostępniane przez czytelników na LinkedInie – co bardzo doceniam. Dziękuję za to.
Jak powtarzam od dawna: to oprogramowanie ostatecznie przeniesie druk 3D z etapu szybkiego prototypowania do prawdziwej produkcji przemysłowej.
I ta transformacja już się rozpoczęła. Firmy takie jak Dyndrite wyraźnie wyznaczają kierunek.
Poniżej znajdziecie listę 10 najczęściej czytanych artykułów z pierwszych sześciu miesięcy serii. Mam nadzieję, że nadchodzący rok przyniesie jeszcze więcej równie angażujących tematów.
#10 – Jak stworzyć nowoczesną bazę danych materiałów do druku 3D
Cyfrowe biblioteki materiałów 3D są projektowane tak, aby automatycznie przypisywać optymalne parametry druku do wybranego filamentu. Głównym wyzwaniem przy ich tworzeniu jest jednak tzw. luka cyfrowo-fizyczna (Digital-Physical Gap) – różnica między danymi cyfrowymi a rzeczywistymi, zmiennymi właściwościami fizycznymi materiałów, które zależą od partii produkcyjnych, warunków przechowywania oraz używanego sprzętu.
Przeczytaj cały artykuł…
#9 – Farmy drukarek 3D wspierane przez AI – hype kontra rzeczywistość
„Giga farma” drukarek 3D opiera się na wielu tanich maszynach FFF, ale wymaga znacznego nakładu pracy ludzkiej do obsługi i nadzoru. AI obiecuje automatyzację poprzez inteligentne harmonogramowanie zadań, wykrywanie błędów w czasie rzeczywistym za pomocą czujników oraz automatyczną obsługę części. Ekonomiczna opłacalność takiego podejścia pozostaje jednak niejasna. Choć AI może ograniczyć przestoje i straty materiałowe, nie rozwiązuje podstawowych problemów mechanicznych druku, a wysokie koszty zautomatyzowanego sprzętu i specjalistycznego oprogramowania mogą przewyższać korzyści dla wielu użytkowników.
Przeczytaj cały artykuł…
#8 – Problem czarnej skrzynki: dlaczego zamknięte oprogramowanie AM blokuje drogę do szybkiej produkcji
Przez ponad dekadę oprogramowanie AM było jedną z głównych barier dla przemysłowej produkcji seryjnej. Projektowane z myślą o prototypowaniu, pozostawało „czarną skrzynką” z nieprzejrzystymi, niemożliwymi do audytu algorytmami, co utrudniało zaufanie do procesu i spełnienie wymogów regulacyjnych w sektorach wysokiego ryzyka, takich jak lotnictwo czy medycyna.
Brak przejrzystości uniemożliwiał integrację z innymi systemami i hamował innowacje. Rozwiązaniem jest przyjęcie otwartych, modułowych architektur z pełnym dostępem do API. Umożliwia to śledzalne, powtarzalne procesy oraz płynną integrację cyfrową, które są niezbędne do rzeczywistego wdrożenia przemysłowego.
Przeczytaj cały artykuł…
#7 – Bambu Studio wprowadza funkcję wykorzystania różnych filamentów w ramach jednego wydruku 3D
Bambu Studio 2.4.0 wprowadziło nową funkcję w Trybie Deweloperskim: możliwość przypisywania różnych filamentów do konkretnych elementów jednego obiektu. Oznacza to, że drogie materiały można stosować wyłącznie do widocznych ścian lub krytycznego wypełnienia, a wnętrze wypełniać tańszym filamentem. Pozwala to na znaczne oszczędności kosztów oraz projektowanie części o zoptymalizowanych, wielomateriałowych właściwościach mechanicznych w ramach jednego wydruku.
Przeczytaj cały artykuł…
#6 – Split3r – innowacyjne rozwiązanie do druku 3D w dużej skali
Split3r to oprogramowanie, które rozwiązuje podstawowe ograniczenie desktopowego druku FFF: małe objętości robocze. Inteligentnie dzieli duże modele 3D na sekcje możliwe do wydrukowania na standardowych drukarkach. Automatycznie dodaje inteligentne złącza pozycjonujące i piny, oznacza części oraz udostępnia widok rozstrzelony ułatwiający montaż. Takie podejście zamienia farmę niedrogich drukarek w potężną linię produkcyjną do wytwarzania dużych obiektów, takich jak meble, elementy cosplay czy części samochodowe, eliminując potrzebę stosowania drogich, niszowych maszyn wielkoformatowych.
Przeczytaj cały artykuł…
#5 – Dyndrite integruje się z EOS Open Architecture, umożliwiając pełną kontrolę trajektorii i 3x wyższą produktywność
Dyndrite, EOS oraz nLIGHT nawiązały współpracę w celu zrewolucjonizowania metalowego druku 3D. Dzięki integracji oprogramowania LPBF Pro firmy Dyndrite z otwartymi drukarkami EOS oraz dynamicznymi laserami AFX firmy nLIGHT inżynierowie uzyskali bezprecedensową kontrolę nad parametrami takimi jak moc lasera czy ścieżki narzędzia. To połączenie pozwoliło już podwoić prędkość druku u klientów takich jak Ursa Major, przy jednoczesnym zachowaniu jakości, ograniczeniu strat i przyspieszeniu kwalifikacji procesów.
Przeczytaj cały artykuł…
#4 – Przetestowałem PrintU od Bambu Lab — narzędzie AI do szybkiego tworzenia figurek do druku 3D na podstawie zdjęć
Bambu Lab wprowadziło MakerLab PrintU – narzędzie webowe zaprojektowane do szybkiego przekształcania zdjęcia w figurkę gotową do druku. Działa ono poprzez oferowanie stylizowanych interpretacji (np. bobbleheadów), zamiast złożonych rekonstrukcji. Proces obejmuje przesłanie zdjęcia, wybór stylu i pozy, podgląd obrazu 2D, a następnie wygenerowanie wielokolorowego modelu 3D do eksportu i druku.
Przeczytaj cały artykuł…
#3 – Fiasko technologii binder jetting z metalu – czy lepsze oprogramowanie może to naprawić?
Po bankructwie Desktop Metal przyszłość jej flagowej technologii metalowego binder jettingu (MBJ) stała się niepewna. Metoda ta, polegająca na łączeniu warstw proszku metalowego za pomocą ciekłego lepiszcza przed spiekaniem, mimo dużej szybkości i elastyczności materiałowej napotkała poważne problemy. Głównym z nich był nieprzewidywalny, wysoki skurcz podczas spiekania, prowadzący do niedokładności wymiarowej i niestabilnej jakości części. Kluczową rolę w rozwiązaniu tego problemu odgrywa oprogramowanie, które musi przewidywać i kompensować złożone deformacje termomechaniczne. Bez zaawansowanego, opartego na AI oprogramowania symulacyjnego i sterującego przemysłowe wdrożenie MBJ wydaje się mało prawdopodobne.
Przeczytaj cały artykuł…
#2 – Bambu Lab zamyka dyskusję na temat bezpieczeństwa danych
Bambu Lab mierzyło się z istotną krytyką i sceptycyzmem dotyczącymi bezpieczeństwa danych i prywatności, zwłaszcza w kontekście systemów chmurowych. W odpowiedzi firma przeszła znaczącą transformację i uruchomiła kompleksowe „Trust Center”. Platforma ta zapewniła pełną transparentność, szczegółowo opisując środki bezpieczeństwa w obszarze sprzętu, oprogramowania i infrastruktury chmurowej. Całość została potwierdzona niezależnymi certyfikacjami, takimi jak ISO/IEC 27001 oraz 27701.
Przeczytaj cały artykuł…
#1 – Bambu Lab integruje zaawansowane narzędzie symulacyjne Helio Additive
Bambu Lab oraz Helio Additive ogłosiły partnerstwo, w ramach którego przemysłowy silnik symulacyjny Dragon został bezpośrednio zintegrowany z BambuStudio. Pozwoliło to użytkownikom drukarek serii H i X na przeprowadzanie symulacji termicznych wydruków bez opuszczania slicera. Oparty na wokselach silnik przewidywał wymianę ciepła, identyfikował ryzyka takie jak słaba adhezja warstw czy deformacje oraz dostarczał wizualny „Indeks Termiczny” wraz z sugestiami optymalizacyjnymi.
Przeczytaj cały artykuł…
